kʃak, kšak
Pochodzeniepol. kierz < prasł. *kъŕь
- colloquialkrzew
“Okoliczności zmusiły ją do załatwienia potrzeby fizjologicznej pod krzakiem.”
“Wszystkie te krzaki oplatał dziki chmiel, tworząc z tego miejsca istną dziewiczą puszczę, żadna bowiem noga ludzka nie była w stanie przekroczyć tych zarośli.”
- colloquial, metaphoriczwykle w lm niezrozumiałe pismo, zwłaszcza chińskie lub japońskie
“Do tego radia dołączyli instrukcję z samymi krzakami.”
- metaphoriczwykle w lm zbiór bezsensownych znaków powstały z logicznego tekstu, np. na skutek niepoprawnych ustawień strony kodowej lub wystąpienia błędów
“W tym pliku nic nie ma; same krzaki.”
Formykrzaka(genitive, singular) · krzaku(genitive, singular) · krzakowi(dative, singular) · krzakiem(instrumental, singular) · krzaku(locative, singular) · krzaku(vocative, singular) · krzaki(nominative, plural) · krzaków(genitive, plural) · krzakom(dative, plural) · krzaki(accusative, plural) · krzakami(instrumental, plural) · krzakach(locative, plural) · krzaki(vocative, plural)