kʃɛf, kšef
- rozgałęziająca się od ziemi roślina drzewiasta bez wyraźnego pnia
“W zakątkach krzewy bzu i czeremchy skupiały się w niedostępne gąszcze albo rozrosły w klomby”
- imperative, person2. lp od: krzewić
Formykrzewy(nominative, plural) · krzewu(genitive, singular) · krzewów(genitive, plural) · krzewowi(dative, singular) · krzewom(dative, plural) · krzewy(accusative, plural) · krzewem(instrumental, singular) · krzewami(instrumental, plural) · krzewie(locative, singular) · krzewach(locative, plural) · krzewie(vocative, singular) · krzewy(vocative, plural)