ˈkut͡sɨk, kucyk
- diminutiveod kuc
“Jego córka uwielbia jeździć na kucyku.”
- mały lub niedorosły kuc
- rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają
“Moja koleżanka lubi nosić włosy związane w kucyk.”
Formykucyka(genitive, singular) · kucykowi(dative, singular) · kucyka(accusative, singular) · kucykiem(instrumental, singular) · kucyku(locative, singular) · kucyku(vocative, singular) · kucyki(nominative, plural) · kucyków(genitive, plural) · kucykom(dative, plural) · kucyki(accusative, plural) · kucykami(instrumental, plural) · kucykach(locative, plural) · kucyki(vocative, plural)