ˈkupʲit͡ɕ, kupʹić
- zob. kupować
“Zbiegł do pobliskiego sklepu, by kupić mleko i płatki owsiane.”
“Znalazł kawałek białego papieru, otworzył dopiero co kupione kredki i zaczął wpatrywać się w twarz dziewczynki.”
- obsoleteskupiać; gromadzić, łączyć w kupy
- obsoleteskupiać się; gromadzić się
Formykupię(singular, first-person, future) · kupisz(singular, second-person, future) · kupi(singular, third-person, future) · kupimy(plural, first-person, future) · kupicie(plural, second-person, future) · kupią(plural, third-person, future) · kupiłem(singular, first-person, past) · kupiłeś(singular, second-person, past) · kupił(singular, third-person, past) · kupiliśmy(plural, first-person, past) · kupiliście(plural, second-person, past) · kupili(plural, third-person, past) · kupiłam(singular, first-person, past) · kupiłaś(singular, second-person, past) · kupiła(singular, third-person, past) · kupiłyśmy(plural, first-person, past) · kupiłyście(plural, second-person, past) · kupiły(plural, third-person, past) · kupiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · kupiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)