ˈkupɔ̃n, kupõn
- blankiet, formularz z wydrukowanymi rubrykami do wypełnienia używany do udziału w grze liczbowej, konkursie
- odcinek biletu, bonu, talonu itp. odrywany na znak wykorzystania
- wycinek z gazety promocyjnej uprawniający do rabatu przy zakupie lub gratisu
- odcinek papieru wartościowego uprawniający właściciela do odbioru należnego mu procentu lub dywidendy
- ilość tkaniny przeznaczona do uszycia jednego ubrania
Formykupony(nominative, plural) · kuponu(genitive, singular) · kuponów(genitive, plural) · kuponowi(dative, singular) · kuponom(dative, plural) · kupony(accusative, plural) · kuponem(instrumental, singular) · kuponami(instrumental, plural) · kuponie(locative, singular) · kuponach(locative, plural) · kuponie(vocative, singular) · kupony(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik