ˈkurta, kurta
- augmentativekurtka
“Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grube”
- duża kurtka
“Odziany był w siermiężną kurtę z samodziału, dobrze chroniącą przed chłodem, choć już mocno sfatygowaną.”
Formykurty(genitive, singular) · kurcie(dative, singular) · kurtę(accusative, singular) · kurtą(instrumental, singular) · kurcie(locative, singular) · kurto(vocative, singular) · kurty(nominative, plural) · kurt(genitive, plural) · kurtom(dative, plural) · kurty(accusative, plural) · kurtami(instrumental, plural) · kurtach(locative, plural) · kurty(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik