Pochodzeniepol. luz + -ak
- koń niezaprzężony i nieosiodłany, idący luzem, zapasowy
“Za taborem szły jeszcze trzy luzaki.”
- lokomotywa bez doczepionych wagonów
- ordynans konny w kawalerii
- datedposługacz towarzysza chorągwi w dawnym wojsku polskim
“Luzacy zwykle sypiali w pobliżu koni.”
- metaphoricosoba spoza grupy społecznej
- w systemie feudalnym: chłop nie związany z panem, bez stałego miejsca zamieszkania
- colloquialosoba o swobodnym stylu życia
“Irek jest totalnym luzakiem, zawsze dobrze się bawi, to dusza towarzystwa.”
Formyluzaka(genitive, singular) · luzakowi(dative, singular) · luzaka(accusative, singular) · luzakiem(instrumental, singular) · luzaku(locative, singular) · luzaku(vocative, singular) · luzaki(nominative, plural) · luzaków(genitive, plural) · luzakom(dative, plural) · luzaki(accusative, plural) · luzakami(instrumental, plural) · luzakach(locative, plural) · luzaki(vocative, plural) · luzacy(nominative, plural) · luzaków(accusative, plural) · luzacy(vocative, plural) · luzaki(depreciative, nominative, vocative, plural)