ˈmaɟja, maǵi ̯a
Pochodzeniełac. magia < gr. μαγεία
- esotericlub praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne
“Chrześcijanin nie powinien parać się magią i okultyzmem.”
- coś, co wydaje się nadprzyrodzone; niezwykła siła oddziaływania osób, miejsc, wydarzeń
“Kapitalizacja odsetek, czyli magia procentu składanego”
Formymagie(nominative, plural) · magii(genitive, singular) · magii
magij(genitive, plural, obsolete) · magii(dative, singular) · magiom(dative, plural) · magię(accusative, singular) · magie(accusative, plural) · magią(instrumental, singular) · magiami(instrumental, plural) · magii(locative, singular) · magiach(locative, plural) · magio(vocative, singular) · magie(vocative, plural)