ˈmaɟik, maǵik
- osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii
“Wybraliśmy się na pokaz słynnego magika.”
- colloquial, metaphoricktoś perfekcyjny w tym, czym się zajmuje
“Widziałeś jakie akrobacje robili ci magicy na swoich motorach?”
- colloquialsprytny oszust
- fachowiec, specjalista, rzemieślnik, zwłaszcza zajmujący się naprawą
“Trzeba wezwać magika do tego komputera.”
Formymagicy(nominative, plural) · magika(genitive, singular) · magików(genitive, plural) · magikowi(dative, singular) · magikom(dative, plural) · magika(accusative, singular) · magików(accusative, plural) · magikiem(instrumental, singular) · magikami(instrumental, plural) · magiku(locative, singular) · magikach(locative, plural) · magiku(vocative, singular) · magicy(vocative, plural)