ˈmatɔw, matou̯
- colloquialmężczyzna mało inteligentny; głupiec, tuman
“Grabaż to skończony matoł, on się skończył nim się zaczął.”
Formymatoła(genitive, singular) · matołowi(dative, singular) · matoła(accusative, singular) · matołem(instrumental, singular) · matole(locative, singular) · matole(vocative, singular) · matoły(nominative, plural) · matołów(genitive, plural) · matołom(dative, plural) · matołów(accusative, plural) · matołami(instrumental, plural) · matołach(locative, plural) · matoły(vocative, plural)