ˈmɛtal, metal
Pochodzeniełac. metallum < gr. μέταλλον
- pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych
“Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali lub kation amonowy oraz na aniony wodorowęglanowe.”
“Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowani”
- ostra odmiana muzyki rockowej
“Zazwyczaj słuchała metalu, choć lubiła też pop.”
- jeden z rodzajów tynktury heraldycznej
- colloquialfan metalu (1.2)
“Przed klubem muzycznym stała grupa długowłosych metali w czarnych skórach i pasach z ćwiekami.”
Formymetalu(genitive, singular) · metalowi(dative, singular) · metalem(instrumental, singular) · metalu(locative, singular) · metalu(vocative, singular) · metale(nominative, plural) · metali(genitive, plural) · metalom(dative, plural) · metale(accusative, plural) · metalami(instrumental, plural) · metalach(locative, plural) · metale(vocative, plural) · metala(genitive, singular) · metala(accusative, singular) · metali(accusative, plural) · metale(depreciative, nominative, vocative, plural)