ˈmʲirza, mʹirza
Pochodzeniepers. میرزا (mirzā) → książę, potomek szacha < pers. میر + زا (mir + zā) → emir, władca + urodzony
- wódz, książę tatarski; perski i turecki tytuł honorowy, np. uczonych (umieszczany przed nazwiskiem) lub książęcy (wtedy po nazwisku)
“Mimo że na ziemie koronne ruszyły stosunkowo niewielkie siły Tatarów, Kantymir mirza i kałga sułtan Dewlet Gerej powrócili bowiem z większością wojowników do swych ułusów, zniszczenia wywołane przez r”
- rodzaj małpiatek z rodziny lemurkowatych
Formymirzy(genitive, singular) · mirzie(dative, singular) · mirzę(accusative, singular) · mirzą(instrumental, singular) · mirzie(locative, singular) · mirzo(vocative, singular) · mirzowie(nominative, plural) · mirzów(genitive, plural) · mirzom(dative, plural) · mirzów(accusative, plural) · mirzami(instrumental, plural) · mirzach(locative, plural) · mirzowie(vocative, plural)