ˈmɔt͡snɨ, mocny
Originprasł. *mogtьnъ, przymiotnik odrzeczownikowy od prasł. *mogtь → moc, siła
- mający dużą siłę fizyczną lub psychiczną
“Milcząco przyjmowane przez czytelniczkę założenie, że człowiek mocny i waleczny musi być gruboskórnym niewrażliwcem, niekoniecznie musi być trafne.”
- charakterystyczny dla kogoś o dużej sile
“— Właź, szelmo! — mruknął kowal wyjmując kołek ze skobla i mocnym kopnięciem drzwi otworzył na oścież, szeroko.”
- mający dużą moc
“Wskutek działania mocnego prądu wody w kilku miejscach te zabezpieczenia znalazły się bliżej koryta, zostały dosłownie odepchnięte na środek potoku.”
- skuteczny dzięki dostatecznym możliwościom lub wpływom
“Myśląc o budowaniu mocnego zespołu nie sposób pominąć kwestii zaplecza treningowego.”
- dobrze radzący sobie z czymś dzięki odpowiedniej wiedzy lub umiejętnościom
“Był bardzo mocny z fizyki i chemii, a matematykę znał już na poziomie uniwersyteckim.”
- odporny na działanie czynników fizycznych i przez to trudny do zniszczenia
“Bezpiecznie przebyła rzekę po twardym, mocnym lodzie.”
- mający duże natężenie i wyraźnie widoczny lub wyczuwalny
“Z tą przyprawą trzeba być ostrożnym, bo mocna woń i smak zdominuje łatwo każde danie.”
- mający w sobie duże stężenie substancji czynnej
“Jeden z nich przyniósł przepiękną amforę i nalał puchary posłów, tymczasem drugi nalewał spiesznie wodzom korsarskim poprzednie, mocne wino.”
- wywołujący silne wrażenia lub zrodzony pod ich wpływem
“To wszystko utrzymane w rytmie bezpretensjonalnej zabawy, oparte na dobrych wzorach współczesnej hollywoodzkiej komedii sensacyjnej i balansujące na granicy pastiszu i mocnego kina akcji.”
“Po pierwszej tercji powiedzieliśmy sobie w szatni parę mocnych słów.”
- literary, obsoletelub upoważniony prawem lub zezwoleniem do czegoś
“W razie zaś gdyby sejmem albo inną potrzebą Rzplitej zatrudnieni, nie mogli przybyć, to byli mocni wysadzić na swe miejsce szlachcica osiadłego i w prawie biegłego.”
- o spółgłosce: wymagający większego napięcia mięśni narządów artykulacyjnych i silniejszego wydechu
Formsmocna(nominative, singular, feminine) · mocne(nominative, singular, neuter) · mocni(nominative, plural, masculine) · mocne(nominative, plural, nonvirile) · mocnego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · mocnej(genitive, singular, feminine) · mocnego(genitive, singular, neuter) · mocnych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · mocnemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · mocnej(dative, singular, feminine) · mocnemu(dative, singular, neuter) · mocnym(dative, plural, masculine, nonvirile) · mocnego(accusative, singular, masculine, animate) · mocną(accusative, singular, feminine) · mocne(accusative, singular, neuter) · mocnych(accusative, plural, masculine) · mocne(accusative, plural, nonvirile) · mocnym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · mocną(instrumental, singular, feminine) · mocnym(instrumental, singular, neuter)