ˈmuvʲit͡ɕ, muvʹić
Pochodzeniest.pol. mółwić < prasł. *mḷviti
- używać mowy
“Wykładowca przez dwie godziny mówił tak, że nikt go nie słyszał.”
- rozmawiać
“Chciałbym mówić z prezesem.”
“Jedni mówią, że przeżyła pomimo prześladowań, inni, że właśnie dzięki nim”
- posługiwać się jakimś językiem
“Czy mówi pan po polsku?”
- metaphorico rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
“Czyste buty wiele mówią o swoim właścicielu.”
- zwracać się do kogoś w określony sposób (np. per ty, pan)
Formymówię(singular, first-person, present) · mówisz(singular, second-person, present) · mówi(singular, third-person, present) · mówimy(plural, first-person, present) · mówicie(plural, second-person, present) · mówią(plural, third-person, present) · mówiłem(singular, first-person, past) · mówiłeś(singular, second-person, past) · mówił(singular, third-person, past) · mówiliśmy(plural, first-person, past) · mówiliście(plural, second-person, past) · mówili(plural, third-person, past) · mówiłam(singular, first-person, past) · mówiłaś(singular, second-person, past) · mówiła(singular, third-person, past) · mówiłyśmy(plural, first-person, past) · mówiłyście(plural, second-person, past) · mówiły(plural, third-person, past) · mówiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · mówiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)
Źródło: Wikisłownik