ˈnapuj, napui ̯
- płyn przeznaczony do picia
“Ale gorąco! Pójdę kupić jakiś napój!”
- imperative, person2. lp, zob. napoić
“Ja zrobię obiad, a ty w tym czasie napój krowy.”
Formynapoju(genitive, singular) · napojowi(dative, singular) · napojem(instrumental, singular) · napoju(locative, singular) · napoju(vocative, singular) · napoje(nominative, plural) · napoi(genitive, plural) · napojów(genitive, plural) · napojom(dative, plural) · napoje(accusative, plural) · napojami(instrumental, plural) · napojach(locative, plural) · napoje(vocative, plural)