ˈɲɛ̃mɨ, ńẽmy
Pochodzenieod prasł. *němъ
- taki, który nie może mówić
- niewymawiany, taki, którego nie słychać (np. o literze)
“Tępo wodziłem palcem po aksamitnej wyściółce, pod wieczkiem rozdziawionym w niemym okrzyku”
Formyniema(nominative, singular, feminine) · nieme(nominative, singular, neuter) · niemi(nominative, plural, masculine) · nieme(nominative, plural, nonvirile) · niemego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · niemej(genitive, singular, feminine) · niemego(genitive, singular, neuter) · niemych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · niememu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · niemej(dative, singular, feminine) · niememu(dative, singular, neuter) · niemym(dative, plural, masculine, nonvirile) · niemego(accusative, singular, masculine, animate) · niemą(accusative, singular, feminine) · nieme(accusative, singular, neuter) · niemych(accusative, plural, masculine) · nieme(accusative, plural, nonvirile) · niemym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · niemą(instrumental, singular, feminine) · niemym(instrumental, singular, neuter)
Źródło: Wikisłownik