ˈnɔrma, norma
- ogólnie przyjęta zasada
“To, co ona ostatnio wyprawia, przekracza już wszelkie normy!”
- wielkość pracy do wykonania w określonym czasie
“Akord z premią stwarza dodatkowe bodźce do wykonania i przekroczenia normy.”
- wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać
“Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.”
- dokument standaryzujący działalność badawczą, technologiczną, produkcyjną, usługową
“Polska Norma PN-EN 50379 omawia wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych przeznaczonych do mierzenia stężeń gazów i innych parametrów spalania.”
- typowe zachowanie
“Nagrywanie szefa i przez szefa to norma”
- przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych
“Normy przestrzeni X są równoważne, jeśli metryki przez nie generowane są równoważne.”
- podgrupa rozważana w teorii grup
“Norma dla danej grupy to przecięcie normalizatorów wszystkich jej podgrup.”
- odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa
“W jednym pierścieniu Euklidesa może istnieć wiele różnych norm.”
- tytuł wypisany drobnym drukiem pod pierwszą kolumną arkusza drukarskiego
Formynormy(genitive, singular) · normie(dative, singular) · normę(accusative, singular) · normą(instrumental, singular) · normie(locative, singular) · normo(vocative, singular) · normy(nominative, plural) · norm(genitive, plural) · normom(dative, plural) · normy(accusative, plural) · normami(instrumental, plural) · normach(locative, plural) · normy(vocative, plural)