ˈɔbʲjat, obʹi ̯at
Pochodzenieod prasł. *obědъ, od czasownika prasł. *oběsti → objeść
- gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia
“On nie został zaproszony na obiad w ambasadzie.”
“Odkąd pracuję w nowej pracy, nie mam czasu jeść obiadów.”
“Mamo, co jest na obiad?”
Formyobiadu(genitive, singular) · obiadowi(dative, singular) · obiadem(instrumental, singular) · obiedzie(locative, singular) · obiedzie(vocative, singular) · obiady(nominative, plural) · obiadów(genitive, plural) · obiadom(dative, plural) · obiady(accusative, plural) · obiadami(instrumental, plural) · obiadach(locative, plural) · obiady(vocative, plural)