ˈɔɟɛ̇̃ɲ, oǵė̃ń
Pochodzenieprasł. *ognь < praindoeur. *ngnis
- płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania
- strzelanie z broni palnej
“Pluton został przygwożdżony do ziemi ogniem cekaemu.”
- metaphoricgłębokie zaangażowanie w coś, przeżywanie czegoś
“W grze aktorów czuło się ogień emocji i pasję.”
- colloquialmateriał służący do zapalania, zwykle zapałki lub zapalniczka
Formyognie(nominative, plural) · ognia(genitive, singular) · ogni(genitive, plural) · ogniów(genitive, plural, dated) · ogniowi(dative, singular) · ogniom(dative, plural) · ognie(accusative, plural) · ogniem(instrumental, singular) · ogniami(instrumental, plural) · ogniu(locative, singular) · ogniach(locative, plural) · ogniu(vocative, singular) · ognie(vocative, plural)