ɔˈxɨda, oχyda
Originrzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego prasł. *o(b)gyditi → uczynić wstrętnym, zanieczyścić, upaprać < prasł. *gyditi → czynić wstrętnym, zanieczyszczać, paprać, czasownika odrzeczownikowego od prasł. *gydъ / prasł. *gyda → coś budzącego wstręt, obrzydzenie; polska postać z h pod wpływem czeskim bądź ruskim
- literarycoś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt, obrzydzenie
“Przecież brukselka to ohyda! Jak można to w ogóle jeść?”
- literarycecha czegoś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt
- datedwstyd, sromota, niesława
“Sowizdrzał, powiedzą, przed dworem ohyda!”
- datedczłowiek ohydny, zakała, wyrodek, wyrzutek
- dialectalcoś ogromnego, kolos (o człowieku lub koniu)
- dialectaltłum, hurma, gromada
Formsohydy(genitive, singular) · ohydzie(dative, singular) · ohydę(accusative, singular) · ohydą(instrumental, singular) · ohydzie(locative, singular) · ohydo(vocative, singular) · ohydy(nominative, plural) · ohyd(genitive, plural) · ohydom(dative, plural) · ohydy(accusative, plural) · ohydami(instrumental, plural) · ohydach(locative, plural) · ohydy(vocative, plural)