ˈɔrɡãn, orgãn
Pochodzenieniem. Organ < franc. organe < łac. ŏrgănum < gr. ὄργανον
- część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
“Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami”
- instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś
- zob. organy
Formyorganu(genitive, singular) · organowi(dative, singular) · organem(instrumental, singular) · organie(locative, singular) · organie(vocative, singular) · organy(nominative, plural) · organów(genitive, plural) · organom(dative, plural) · organy(accusative, plural) · organami(instrumental, plural) · organach(locative, plural) · organy(vocative, plural) · organa(nominative, plural) · organa(accusative, plural) · organa(vocative, plural)