ˈɔtfur, otfur
- dziura lub wgłębienie
“Szczepan przyłożył do otworu oko i zobaczył pannę […]”
“Otwór pieczary, zarys jej ścianek przypominający szkielet potwornego morskiego ssaka, lekkie schody prowadzące na szczyt wyspy, woda spokojna i czysta przy otworze, przez którą przeświecała cała struk”
- wlot przewodu
- wylot przewodu
Formsotworu(genitive, singular) · otworowi(dative, singular) · otworem(instrumental, singular) · otworze(locative, singular) · otworze(vocative, singular) · otwory(nominative, plural) · otworów(genitive, plural) · otworom(dative, plural) · otwory(accusative, plural) · otworami(instrumental, plural) · otworach(locative, plural) · otwory(vocative, plural)