ˈpuwka, puu̯ka
PochodzeniePółka (dawniej polica) pochodzi od wyrazu pół. Pierwotnie oznaczała pień drzewa rozłupany na pół.
- osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów
“Na półce stoją książki.”
- stojący mebel złożony z półek (1.1)
- część skały podobna do półki (1.1)
“Przez dwie doby alpiniści nie mogli zejść z półki.”
- datedgw. (Śląsk Cieszyński) ósemka (jednostka miary)
Formypółki(genitive, singular) · półce(dative, singular) · półkę(accusative, singular) · półką(instrumental, singular) · półce(locative, singular) · półko(vocative, singular) · półki(nominative, plural) · półek(genitive, plural) · półkom(dative, plural) · półki(accusative, plural) · półkami(instrumental, plural) · półkach(locative, plural) · półki(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik