pwat͡ʃ, pu̯ač
- wylewanie łez
“Dziecko wpadło w histerię, krzyczało dwie godziny i aż całe zapuchło od płaczu.”
- imperative, person2. lp od: płakać
Formypłaczu(genitive, singular) · płaczowi(dative, singular) · płaczem(instrumental, singular) · płaczu(locative, singular) · płaczu(vocative, singular) · płacze(nominative, plural) · płaczów(genitive, plural) · płaczom(dative, plural) · płacze(accusative, plural) · płaczami(instrumental, plural) · płaczach(locative, plural) · płacze(vocative, plural)