ˈpawat͡s, pau̯ac
- okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka
“W lepszych dzielnicach Kaliningradu jak grzyby po deszczu rosną wille, ba, pałace nowych Rosjan”
- okazały budynek użyteczności publicznej
Formypałacu(genitive, singular) · pałacowi(dative, singular) · pałacem(instrumental, singular) · pałacu(locative, singular) · pałacu(vocative, singular) · pałace(nominative, plural) · pałaców(genitive, plural) · pałacom(dative, plural) · pałace(accusative, plural) · pałacami(instrumental, plural) · pałacach(locative, plural) · pałace(vocative, plural)