ˈpalɛt͡s, palec
Pochodzenieprasł. *palьcь → 'kciuk'.
- u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy
“Skaleczyłam się w mały palec podczas krojenia chleba.”
- element maszyny w kształcie sztyftu, który służy do przekazywania ruchu
- część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
“Jakie śmieszne rękawiczki - każdy palec w innym kolorze.”
- datedkciuk
- Old-Polishtyczka
Formypalce(nominative, plural) · palca(genitive, singular) · palców(genitive, plural) · palcowi(dative, singular) · palcom(dative, plural) · palce(accusative, plural) · palcem(instrumental, singular) · palcami(instrumental, plural) · palcu(locative, singular) · palcach(locative, plural) · palcu(vocative, singular) · palce(vocative, plural)