ˈpaʃa, paša
- wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika
“…poczęli nadciągać Turcy, a z nimi sam cesarz (…) Każdy pasza prowadził wojska swego paszaliku: więc szli mieszkańce Europy, Azji, Afryki. Za nimi ciągnął tabor olbrzymi z ładownymi wozami zaprzężonym”
- dated, metaphoriczawadiaka, ktoś hardy, pyszny
- pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma
“Trudności aprowizacyjne ostro dają znać o sobie. Nie ma prowiantu ani dla ludzi – krom sucharów, ani paszy dla koni”
- datedpastwisko
“On (Hektor), rozżarty, już na nich z nową mocą godzi, / Już, stojąc, na swych woła, ale nie uchodzi. / Jak pasterz pilnujący trzód na bujnej paszy, / Głodnego lwa od bydła niełatwo odstraszy…”
- datedknieja
“Pies rzucił się w paszę za zwierzyną.”
- datedmiejsce, gdzie pożywia się zając
- accusative, genitive, od rzeczownika pasz
- rzeka w obwodzie leningradzkim Rosji, lewy dopływ Świru
Formypaszowie(nominative, plural) · paszy(genitive, singular) · paszów(genitive, plural) · paszy(dative, singular) · paszom(dative, plural) · paszę(accusative, singular) · paszów(accusative, plural) · paszą(instrumental, singular) · paszami(instrumental, plural) · paszy(locative, singular) · paszach(locative, plural) · paszo(vocative, singular) · paszowie(vocative, plural) · pasze(nominative, plural) · pasz(genitive, plural) · pasze(accusative, plural) · pasze(vocative, plural) · Paszy(genitive, singular) · Paszy(dative, singular) · Paszę(accusative, singular)