ˈpɔlka, polka
Pochodzenieczes. pulka / czes. polka
- czeski taniec ludowy w metrum 2/4
“Tańczyliśmy polkę aż do omdlenia nóg.”
- obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego
“Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej ”
Formypolki(nominative, plural) · polki(genitive, singular) · polek(genitive, plural) · polce(dative, singular) · polkom(dative, plural) · polkę(accusative, singular) · polki(accusative, plural) · polką(instrumental, singular) · polkami(instrumental, plural) · polce(locative, singular) · polkach(locative, plural) · polko(vocative, singular) · polki(vocative, plural) · Polki(nominative, plural) · Polki(genitive, singular) · Polek(genitive, plural) · Polce(dative, singular) · Polkom(dative, plural) · Polkę(accusative, singular) · Polki(accusative, plural)