ˈpravɔ, pravo
Pochodzeniepol. prawy < prasł. *pravъ
- zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem
“Prawo podatkowe jest bardzo skomplikowane.”
- przywilej, zezwolenie na coś
“Nie ma pan prawa zwracać się tak do mojej żony!”
“"Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni,”
- przepis, norma prawna
- nauka o prawie (1.1)
- dobrze opisana i udowodniona teoria opisująca jakieś podstawowe zjawisko
“Przecież ty nie znasz podstawowych praw fizyki!”
- w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
“Gdzie jest apteka? Za rogiem, w prawo.”
- obsoleteuczciwie, honorowo
“To jedno mam dobre, że nigdy nie kłamię. Zawsze staram się postępować prawo”
Formyprawa(genitive, singular) · prawu(dative, singular) · prawem(instrumental, singular) · prawie(locative, singular) · prawa(nominative, plural) · praw(genitive, plural) · prawom(dative, plural) · prawa(accusative, plural) · prawami(instrumental, plural) · prawach(locative, plural) · prawa(vocative, plural)