ˈpɨxa, pyχa
Pochodzenieprasł. *pychati → dmuchać, dyszeć
- nadmierne przekonanie o własnej doskonałości
“Jerzy uważa, że jest najmądrzejszy! To chyba jest pycha!”
- …służący do wyrażenia zachwycenia nad smakiem czegoś
“Babciu, twój makowiec jest bardzo smaczny! Pycha!”
Formypychy(genitive, singular) · pysze(dative, singular) · pychę(accusative, singular) · pychą(instrumental, singular) · pysze(locative, singular) · pycho(vocative, singular) · pychy(nominative, plural) · pych(genitive, plural) · pychom(dative, plural) · pychy(accusative, plural) · pychami(instrumental, plural) · pychach(locative, plural) · pychy(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik