ˈrabuɕ, rabuś
Pochodzeniepol. rabować + -uś
- ten, który rabuje, kradnie
“Wczoraj schwytano na gorącym uczynku rabusia, który plądrował okoliczne sklepy.”
Formyrabusia(genitive, singular) · rabusiowi(dative, singular) · rabusia(accusative, singular) · rabusiem(instrumental, singular) · rabusiu(locative, singular) · rabusiu(vocative, singular) · rabusie(nominative, plural) · rabusiów(genitive, plural) · rabusiom(dative, plural) · rabusiów(accusative, plural) · rabusiami(instrumental, plural) · rabusiach(locative, plural) · rabusie(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik