ˈrãnːɨ, rã•ny
- taki, który ma ranę
“Rannego kierowcę przeniesiono do sali operacyjnej.”
- mający miejsce o poranku; taki, który występuje na początku dnia
“Kiedy ranne wstają zorze, czas opuszczać swoje łoże.”
- ten, kto jest ranny (1.1)
“Zamach przeciw obcym wojskom w Afganistanie pozostawił kilku zabitych i dziesięcioro rannych.”
Formyranna(nominative, singular, feminine) · ranne(nominative, singular, neuter) · ranni(nominative, plural, masculine) · ranne(nominative, plural, nonvirile) · rannego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · rannej(genitive, singular, feminine) · rannego(genitive, singular, neuter) · rannych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · rannemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · rannej(dative, singular, feminine) · rannemu(dative, singular, neuter) · rannym(dative, plural, masculine, nonvirile) · rannego(accusative, singular, masculine, animate) · ranną(accusative, singular, feminine) · ranne(accusative, singular, neuter) · rannych(accusative, plural, masculine) · ranne(accusative, plural, nonvirile) · rannym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · ranną(instrumental, singular, feminine) · rannym(instrumental, singular, neuter)