ˈrɛ̃mʲis, rẽmʹis
Originniem. Remis → remis < łac. remissum → odpuszczone, wybaczone, niebrane pod uwagę
- wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta
“Aby przejść do następnej rundy, muszą wywalczyć w tym meczu przynajmniej remis.”
“Mecz zakończył się niewygodnym dla obu stron remisem 1:1.”
- odłożenie sprawy do innego sądu lub na inne jego posiedzenie
- dozwolone przedłużenie terminu wypłaty, zwolnienie z długu
Formsremisu(genitive, singular) · remisowi(dative, singular) · remisem(instrumental, singular) · remisie(locative, singular) · remisie(vocative, singular) · remisy(nominative, plural) · remisów(genitive, plural) · remisom(dative, plural) · remisy(accusative, plural) · remisami(instrumental, plural) · remisach(locative, plural) · remisy(vocative, plural)