ˈrɔbʲit͡ɕ, robʹić
Originprasł. *orbiti < prasł. *orbъ → sługa, niewolnik < praindoeur. *h₃órbʰos
- wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
“W tej fabryce robią samochody.”
- zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan
“Moja siostra dziś ma studniówkę i od rana robi makijaż.”
- postępować lub zachowywać się w określony sposób
- gw. (Bukowina) wróżyć
- colloquialpracować
- euphemisticoddawać stolec
- być robionym (1.1) – wykonywanym, przygotowywanym lub organizowanym
- stawać się jakimś, zmieniać się
- o porach, zjawiskach, faktach: następować, rozpoczynać się, pojawiać się
- colloquialzmieniać swój wygląd, uczesanie, makijaż
- o wrażeniach, odczuciach, samopoczuciu: ogarniać kogoś, udzielać się komuś, często w sposób nagły i nieopanowany
Formsrobię(singular, first-person, present) · robisz(singular, second-person, present) · robi(singular, third-person, present) · robimy(plural, first-person, present) · robicie(plural, second-person, present) · robią(plural, third-person, present) · robiłem(singular, first-person, past) · robiłeś(singular, second-person, past) · robił(singular, third-person, past) · robiliśmy(plural, first-person, past) · robiliście(plural, second-person, past) · robili(plural, third-person, past) · robiłam(singular, first-person, past) · robiłaś(singular, second-person, past) · robiła(singular, third-person, past) · robiłyśmy(plural, first-person, past) · robiłyście(plural, second-person, past) · robiły(plural, third-person, past) · robiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · robiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)