ˈrɔbɔt, robot
Pochodzeniew polskim od 1922, z czes. robot – neologizm autorstwa Karela Čapka spopularyzowany w dramacie R.U.R. w 1920, od czes. robota
- maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu
“W wielu fabrykach samochody są składane przez roboty.”
“Stary robot, którego właściciel wyrzuca na ulicę, to niestety, częste zjawisko; nazywa się trupeć. Podobno wywożono je dawniej do rezerwatów i urządzano na nie polowania z nagonką, lecz z inicjatywy T”
- metaphorico człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie
Formyrobota(genitive, singular) · robotowi(dative, singular) · robota(accusative, singular) · robotem(instrumental, singular) · robocie(locative, singular) · robocie(vocative, singular) · roboty(nominative, plural) · robotów(genitive, plural) · robotom(dative, plural) · roboty(accusative, plural) · robotami(instrumental, plural) · robotach(locative, plural) · roboty(vocative, plural)