ˈrubʲĩn, rubʹĩn
Originniem. Rubin < łac. ruber
- tlenek glinu, czerwona odmiana korundu
“Rubiny są jednymi z najcenniejszych kamieni szlachetnych wykorzystywanych w jubilerstwie.”
- kamień szlachetny oszlifowany z rubinu (1.1)
- kolor taki jak rubin (1.1)
Formsrubinu(genitive, singular) · rubinowi(dative, singular) · rubinem(instrumental, singular) · rubinie(locative, singular) · rubinie(vocative, singular) · rubiny(nominative, plural) · rubinów(genitive, plural) · rubinom(dative, plural) · rubiny(accusative, plural) · rubinami(instrumental, plural) · rubinach(locative, plural) · rubiny(vocative, plural)