ʒɛt͡ʃ, žeč
Pochodzenieprasł. *rĕčь < prasł. *rekti
- wytwór materialny, przedmiot
“Strych pełen jest starych rzeczy.”
- sprawa, problem, zagadnienie
“Na zebraniu z pewnością omawiano rzeczy dużej wagi.”
- temat, treść, wątek
“Polityka to raczej nudna rzecz.”
- zadanie, obowiązek, czynność
“Męska to rzecz – polowanie.”
- zakres, dziedzina, dział
“Klasyfikowanie języków jest rzeczą językoznawstwa.”
- wydarzenie, fakt, okoliczność
“Wczoraj stała się nieprawdopodobna rzecz!”
- przedsięwzięcie, zamiar, plan, czyn
“Dopuściłeś się w swym życiu haniebnych rzeczy.”
- desygnat
- datedrozmowa, gadanie, mówienie
“Młodzieniec spodobał się iey, a iemu takoś Medea, wstąpili z sobą w rzecz, a z rzeczy w przyiaźń.”
- imperative, person2. lp od: rzec
Formyrzeczy(genitive, singular) · rzeczy(dative, singular) · rzeczą(instrumental, singular) · rzeczy(locative, singular) · rzeczy(vocative, singular) · rzeczy(nominative, plural) · rzeczy(genitive, plural) · rzeczom(dative, plural) · rzeczy(accusative, plural) · rzeczami(instrumental, plural) · rzeczach(locative, plural) · rzeczy(vocative, plural)