ˈswava, su̯ava
Pochodzenieprasł. *slava; por. białor. слава, bułg. слава, chorw. slava, czes. sláva, dłuż. sława, głuż. sława, mac. слава, ros. слава, scs. слава, słc. sláva, słń. slava i ukr. сла́ва
- wielki rozgłos
“Sława to inaczej rozgłos.”
- colloquialsławna osoba
“W Internecie można obejrzeć galerię sław.”
- elevatedlyopinia o kimś
“Rosła jego sława jako niezmordowanego aktywisty.”
- obsoletechwała
“Z cnoty wieczna sława płynie.”
Formysławy(nominative, plural) · sławy(genitive, singular) · sław(genitive, plural) · sławie(dative, singular) · sławom(dative, plural) · sławę(accusative, singular) · sławy(accusative, plural) · sławą(instrumental, singular) · sławami(instrumental, plural) · sławie(locative, singular) · sławach(locative, plural) · sławo(vocative, singular) · sławy(vocative, plural) · Sławy(nominative, plural) · Sławy(genitive, singular) · Sław(genitive, plural) · Sławie(dative, singular) · Sławom(dative, plural) · Sławę(accusative, singular) · Sławy(accusative, plural)