ˈswɔʲik, su̯o^(i ̯)ik
- szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych
“Półki w pracowni czarownika wypełnione były zakurzonymi słoikami z czymś zielonkawym.”
“Sabina zakupiła słoik majonezu i dwa słoiki dżemu.”
- zawartość lub pojemność słoika (1.1)
“— Ile oliwek mam dodać do sałatki? — Około pół słoika.”
- gw. (Warszawa) osoba tymczasowo mieszkająca w Warszawie
“Marta jest słoikiem. Tak rodowici mieszkańcy stolicy nazywają przyjezdnych”
“Słoiki przy okazji wszystkich świąt, dni wolnych i urlopów jadą do domu, by potem wrócić z torbami pełnymi jedzenia.”
Formysłoiki(nominative, plural) · słoika(genitive, singular) · słoików(genitive, plural) · słoikowi(dative, singular) · słoikom(dative, plural) · słoiki(accusative, plural) · słoikiem(instrumental, singular) · słoikami(instrumental, plural) · słoiku(locative, singular) · słoikach(locative, plural) · słoiku(vocative, singular) · słoiki(vocative, plural)