ˈsatɨr, satyr
Pochodzeniełac. satyrus < gr. σάτυρος
- Ancient-Greekgrecki bożek płodności o koźlich nogach
“Jako uczestnicy orszaku dionizyjskiego satyrowie, tak jak Dionizos, uwielbiali muzykę, wino, taniec i rozkosz…”
- metaphoricrozpustny mężczyzna
- genitivelm od: satyra
- imię męskie
“Wspomnienie liturgiczne świętego Satyra obchodzone jest 7 marca.”
Formysatyra(genitive, singular) · satyrowi(dative, singular) · satyra(accusative, singular) · satyrem(instrumental, singular) · satyrze(locative, singular) · satyrze(vocative, singular) · satyrowie(nominative, plural) · satyrów(genitive, plural) · satyrom(dative, plural) · satyrów(accusative, plural) · satyrami(instrumental, plural) · satyrach(locative, plural) · satyrowie(vocative, plural) · satyry(depreciative, nominative, vocative, plural) · Satyra(genitive, singular) · Satyrowi(dative, singular) · Satyra(accusative, singular) · Satyrem(instrumental, singular) · Satyrze(locative, singular) · Satyrze(vocative, singular)