ˈst͡sɛ̃na, scẽna
Originłac. scaena < gr. σκηνή (skēnḗ)
- krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji
“Reżyser wyciął trzy sceny z drugiego aktu.”
- przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów
“Na scenie pojawiło się dwóch aktorów.”
- metaphoricpubliczna awantura, kłótnia
“Bartek zrobił Halinie scenę, aż się rozpłakała.”
- metaphoricśrodowisko muzyczne, polityczne
“Ciekawe rzeczy dzieją się na scenie politycznej.”
Formssceny(genitive, singular) · scenie(dative, singular) · scenę(accusative, singular) · sceną(instrumental, singular) · scenie(locative, singular) · sceno(vocative, singular) · sceny(nominative, plural) · scen(genitive, plural) · scenom(dative, plural) · sceny(accusative, plural) · scenami(instrumental, plural) · scenach(locative, plural) · sceny(vocative, plural)