ˈsɛ̃nat, sẽnat
Pochodzeniełac. senatus < łac. senex → starzec
- izba wyższa dwuizbowego parlamentu
“Uchwałą z 18 grudnia 2013 Senat RP zdecydował o ustanowieniu roku 2014 Rokiem Odrodzenia Senatu.”
- organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu
“W obliczu corocznej zmiany urzędników rzymskiej magistratury senat, którego członkowie wybierani byli dożywotnio, stanowił ostoję politycznej ciągłości.”
- kolegialny organ uczelni
“Do kompetencji senatu uczelni należy nadawanie tytułu doktora honoris causa.”
- członkowie senatu (1.1-3)
Formysenatu(genitive, singular) · senatowi(dative, singular) · senatem(instrumental, singular) · senacie(locative, singular) · senacie(vocative, singular) · senaty(nominative, plural) · senatów(genitive, plural) · senatom(dative, plural) · senaty(accusative, plural) · senatami(instrumental, plural) · senatach(locative, plural) · senaty(vocative, plural)