ˈsɛrt͡sɛ, serce
Pochodzeniest.pol. sierce < st.pol. sirce < st.pol. sirdce < prasł. sŕ̥dьce
- u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie
“Płazy mają tylko jedną komorę serca.”
- colloquial, metaphoricwspółczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
“Zmarły ksiądz miał wiele serca dla bezdomnych dzieci.”
- metaphoriczapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
“Nasi piłkarze nie mają serca do gry.”
- colloquial, metaphoricmiejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
“Informacja o śmierci papieża napełniła bólem serca wielu osób.”
- część dzwonu, która uderza w jego ściany i powoduje dźwięk
“Stary dzwon przetopiono na armaty, a serce oddano do muzeum.”
- przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
- metaphoriccentrum, najważniejsza część czegoś
“W samym sercu miasta czytam to na twojej twarzy, / W samym sercu miasta coś się nam przydarzy”
- jeden z kolorów w kartach
“Grasz w serca czy wino?”
Formyserca(genitive, singular) · sercu(dative, singular) · sercem(instrumental, singular) · sercu(locative, singular) · serca(nominative, plural) · serc(genitive, plural) · sercom(dative, plural) · serca(accusative, plural) · sercami(instrumental, plural) · sercach(locative, plural) · serca(vocative, plural)