ˈsʲĩnus, sʹĩnus
Pochodzeniełac. sinus → wygięcie, zatoka
- funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej
“Sinus kąta prostego wynosi 1 (jeden).”
Formysinusu(genitive, singular) · sinusa(genitive, singular) · sinusowi(dative, singular) · sinusem(instrumental, singular) · sinusie(locative, singular) · sinusie(vocative, singular) · sinusy(nominative, plural) · sinusów(genitive, plural) · sinusom(dative, plural) · sinusy(accusative, plural) · sinusami(instrumental, plural) · sinusach(locative, plural) · sinusy(vocative, plural)