ˈskura, skura
Originprasł. *skora → powłoka, dosł. to, co się odcina, oddziela, utworzone od praindoeur. *(s)ker- → ciąć
- zewnętrzna powłoka ciała kręgowców
“Włosy porastają prawie całą powierzchnię skóry człowieka.”
- surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt
“Powinieneś kupić sobie porządne buty ze skóry.”
- zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.
“Jabłka obrać ze skóry i usunąć gniazda nasienne.”
- colloquialkurtka lub inna część garderoby ze skóry (1.2)
“Z samochodu wysiadł facet w skórze.”
- metaphorico własnym życiu, zdrowiu, bezpieczeństwie
- slangzwłoki ludzkie
“Ciało zmarłego w pogotowiu nazywa się „skórą”. Za jedną skórę płaci się dziś 1200-1800 zł”
“Nazywanie zmarłych „skórami” pojawiło się w łódzkim pogotowiu już na początku lat dziewięćdziesiątych”
- dated, dialectalportfel, pugilares
Formsskóry(genitive, singular) · skórze(dative, singular) · skórę(accusative, singular) · skórą(instrumental, singular) · skórze(locative, singular) · skóro(vocative, singular) · skóry(nominative, plural) · skór(genitive, plural) · skórom(dative, plural) · skóry(accusative, plural) · skórami(instrumental, plural) · skórach(locative, plural) · skóry(vocative, plural)