ˈskaza, skaza
Pochodzenierzecz. odczas. od skazić < pol. s- + kazić < prasł. *kaziti → niszczyć, psuć
- widoczna wada na powierzchni przedmiotu
- negatywna cecha czyjegoś charakteru
- nieprzyjemny ślad pozostawiony przez przeszłe doświadczenie lub wydarzenie
- wada, słaba strona czegoś
- nieprawidłowość w funkcjonowaniu narządu
Formyskazy(nominative, plural) · skazy(genitive, singular) · skaz(genitive, plural) · skazie(dative, singular) · skazom(dative, plural) · skazę(accusative, singular) · skazy(accusative, plural) · skazą(instrumental, singular) · skazami(instrumental, plural) · skazie(locative, singular) · skazach(locative, plural) · skazo(vocative, singular) · skazy(vocative, plural)