sklɛp, sklep
- pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary
“Nie będę więcej kupował w tym sklepie: znowu mi sprzedali zgniłe pomidory.”
- datedgw. (Poznań), gw. (Mazury i Górny Śląsk) piwnica
“Idę do sklepu po węgiel.”
- datedsufit
- imperative, person2. lp od: sklepić
- imperative, person2. lp od: sklepać
Formssklepu(genitive, singular) · sklepowi(dative, singular) · sklepem(instrumental, singular) · sklepie(locative, singular) · sklepie(vocative, singular) · sklepy(nominative, plural) · sklepów(genitive, plural) · sklepom(dative, plural) · sklepy(accusative, plural) · sklepami(instrumental, plural) · sklepach(locative, plural) · sklepy(vocative, plural)