skrɔ̃ɲ, skrõń
Pochodzeniest.pol. skronia < prasł. *skornь, dalsza etymologia niepewna
- boczna część głowy za oczami
“Boli mnie głowa w okolicach skroni.”
Formyskroni(genitive, singular) · skroni(dative, singular) · skronią(instrumental, singular) · skroni(locative, singular) · skroni(vocative, singular) · skronie(nominative, plural) · skroni(genitive, plural) · skroniom(dative, plural) · skronie(accusative, plural) · skrońmi(instrumental, plural) · skroniami(instrumental, plural) · skroniach(locative, plural) · skronie(vocative, plural)