ˈspɔra, spora
Originfranc. spore < łac. spora < gr. σπορά (sporá) → zasiew
- nominative, vocativei lp ż od: spory
Formsspory(genitive, singular) · sporze(dative, singular) · sporę(accusative, singular) · sporą(instrumental, singular) · sporze(locative, singular) · sporo(vocative, singular) · spory(nominative, plural) · spór(genitive, plural) · spor(genitive, plural) · sporom(dative, plural) · spory(accusative, plural) · sporami(instrumental, plural) · sporach(locative, plural) · spory(vocative, plural)