ˈʃata, šata
Pochodzenieprasł. *šata < germ. *hētaz → odzienie
- odświętny ubiór
“Królu, którą szatę zatem przygotować?”
- literarypodniośle o ubraniu
“Na obrazach dziesiątej stacji Drogi Krzyżowej przedstawia się odarcie Jezusa z szat.”
“Piękne jej łono szata rozsłoniona / Dawała widzieć, jak srebro księżyca / Z obłoków nocy, gdy jasne na poły / Oblicza swego wykazuje koło”
- rzeczy tworzące powłokę lub zewnętrzny wygląd
“W październiku las przywdziewa jesienną szatę.”
“Ostatnie wydanie dzieł Arystotelesa wydrukowaliśmy w skromnej szacie graficznej.”
Formyszaty(nominative, plural) · szaty(genitive, singular) · szat(genitive, plural) · szacie(dative, singular) · szatom(dative, plural) · szatę(accusative, singular) · szaty(accusative, plural) · szatą(instrumental, singular) · szatami(instrumental, plural) · szacie(locative, singular) · szatach(locative, plural) · szato(vocative, singular) · szaty(vocative, plural)